-->

This is the end (?)

By Maria Paps - Πέμπτη, Ιανουαρίου 24, 2013




Είναι ένα θέμα σήμερα που ποτέ δεν πίστευα ότι θα αναφερόμουν. Και αυτό είναι ο  χωρισμός. Είτε είναι ο χωρισμός από μια μακροχρόνια σχέση, γάμο ή αρραβώνα, ο παρανομαστής είναι κοινός. Τα όνειρα και ελπίδες γκρεμίζονται. Έχει ειπωθεί ότι ένας χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος. Η θλίψη τεράστια και το κενό αβάσταχτο. Μαθαίνεις να ζεις με αυτό και το κουβαλάς πάντα μέσα σου. Σήμερα αναφέρομαι σε αυτό γιατί γνωρίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι στην αρχή ενός τέτοιου χωρισμού. Για μένα είναι λίγο λυπηρό γιατί γνωρίζω μέχρι σήμερα ήδη 4 ανθρώπους που δυστυχώς αντιμετωπίζουν έναν χωρισμό (κυρίως γάμου και 2 από αυτούς με παιδιά). Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με ένα ταίρι σε όλη τους την ζωή, γερνάνε μαζί. Κάποιο άλλοι όχι.

Μια εμπειρία προσωπική με δίδαξε πολλά. Κυρίως πότε να σταματάς να προσπαθείς όταν όλα έχουν ειπωθεί και κανένας δεν σε έχει ακούσει. Όταν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και δεν βλέπεις εσένα παρά μια θολή αντανάκλαση του εαυτού σου που χαροπαλεύει. Όταν τα δάκρυα των ματιών σου έχουν στερέψει και πάραυτα η καρδιά σου να εξακολουθεί να κλαίει. Εκεί πρέπει να σταματάς. Να φεύγεις. Ακούγεται δύσκολο το ξέρω. Πώς φεύγεις μετά από τόσα όνειρα, προσπάθειες, αγώνα να το καταφέρεις να πετύχει? Όταν χάνεις το εαυτό σου, όταν νιώθεις τόσο μικρός και ασήμαντος (τις περισσότερες φορές σε κάνουν να νιώθεις έτσι), το μονό που μένει για να σώσεις λίγα κομμάτια σου είναι να φύγεις.

Το σημαντικότερο είναι όλα αυτά να μας κάνουν δυνατούς ώστε όταν έρθει η πραγματική ευτυχία και αυτό που θα αξίζει να κρατήσουμε στην ζωή μας να είμαστε αρκετά δυνατοί για το κρατήσουμε και κυρίως να το δούμε. Να δώσουμε πάλι μια ευκαιρία στην ευτυχία. Σε εμάς. Γιατί σίγουρα αυτός ο χωρισμός δεν ήταν το τέλος, είναι μια αρχή. Εγώ την έχω κάνει ήδη. :)

  • Share:

You Might Also Like

0 comments

happy to read message from you