Life lately...

Τρίτη, Ιανουαρίου 14, 2014



Είναι αυτές οι μέρες…δεν ξέρω πώς να το πω. Από αυτές που νιώθεις λίγος και το μέσα σου λίγο φουρτουνιασμένο. Στέκεσαι απέναντι από τον εαυτό σου και τον κρίνεις. Κρατάς μια λίστα και τον κοιτάς. Πως τα πήγαμε? Καλά? Όχι τόσο καλά? Άσχημα? Πολύ άσχημα?. Και βουλιάζεις λίγο. Ήθελες να τα πας καλύτερα. Και συννεφιάζεις...

Ξέρετε, το πάν στην ζωή είναι η ισορροπία. Επίσης, όσοι και αν προσπαθούν να σας πείσουν, η ζωή δεν είναι ένας αγώνας. Το πώς εμείς μπερδευόμαστε και τα κάνουμε ένα κουβάρι είναι άλλο θέμα. Στο τέλος αποφασίζουμε τον Μαραθώνιο να τον κάνουμε 100 άρι και το αποτέλεσμα θα μας βρει στο έδαφος  βαρυγκωμώντας. Ποιος ο λόγος να τρέξεις? Έχετε προσέξει πως είναι οι εικόνες που βλέπουμε όταν είμαστε μέσα σε ένα αυτοκίνητο οδηγώντας? Γρήγορες και αλλοιωμένες. Θαμπές. Εστιάζεις στην μεγάλη εικόνα, στο πότε θα φτάσεις. Δεν μπορείς να μυρίσεις τον αέρα, την βροχή που έπεσε, το χώμα που μύρισε, το δέντρο που άνθισε. Δεν σταματάς να απολαύσεις. Να σταθείς εκεί.

Έτσι είναι και στην ζωή. Κάνεις πράγματα, πολλά. Πολλές φορές μηχανικά. Θέλεις να τελειώσεις γιατί ο χρόνος τελειώνει. Πρέπει να ξεκινήσεις κάτι άλλο. Και αυτό γρήγορα. Και μετά κάτι άλλο…κουράζεσαι, βαριέσαι. Χάνεις την μικρή εικόνα. Το παιδί που έκατσε δίπλα σου και έγειρε πάνω σου να δει τηλεόραση και χάνεις την ζεστασιά που νιώθεις όταν το κάνει, την αγάπη που σου στέλνει. Το ίδιο και το βράδυ. Γιατί είσαι κουρασμένος και θέλεις να κοιμηθείς και σκέφτεσαι το πρωινό ξύπνημα. Το μωρό σου όταν κοιμάται, χάνεις την ανάσα και την ηρεμία του γιατί σκέφτεσαι πως ευκαιρία είναι να κάνεις κάτι άλλο. Τον σύντροφό σου όταν σε κοιτάει και σε αγκαλιάζει, χάνεις όλα αυτά που έχει να σου πει κοιτώντας σε και να αισθανθείς όταν σε ακουμπάει.


Ξέχασες να αισθάνεσαι. Ξέχασες να πεις καλημέρα, να αγκαλιάσεις, να φιλήσεις, να χαμογελάσεις, να ελπίζεις, να προσπαθήσεις. Έκανες τα μεγάλα σημαντικά και τα μικρά ασήμαντα.  
Και όμως… τα μικρά είναι αυτά που θα κάνουν την ζωή σου μεγάλη και σημαντική. 

Η ζωή μας πρέπει να είναι μια βόλτα. 

Μια ωραία βόλτα. 

Με συντροφιά. 

Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό.



You Might Also Like

1 comments

  1. ΕΧΕΙΣ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΓΑΠΟΥΝ , ΓΙΑΥΤΟ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ,ΟΛΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ....ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ ΓΙΑΤΙ ΗΘΕΛΕ ΠΟΛΥ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΑ ΕΙΧΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

happy to read message from you

Subscribe