Torn.

Τετάρτη, Μαρτίου 05, 2014

Σήμερα μου ήρθε κάπως. Να το πω παράπονο? Όχι ακριβώς. Ένα κάτι. Για όλους εκείνους που πήραν κομμάτι από μένα. Την καρδιά μου. Και το χαράμισαν. Το ξόδεψαν. Το σπατάλησαν....έτσι. Σχέσεις φιλικές, σχέσεις ερωτικές, σχέσεις που είχες ελπίδα, σχέσεις ζωής.

Γενικότερα είμαι ένας άνθρωπος που ξεκινάει τις σχέσεις αντίστροφα. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη,  σου δίνω το δεκάρι εμπιστοσύνης από την αρχή. Μετά αφαιρούνται οι πόντοι… Δίνω πολλά από τον εαυτό μου, είμαι άνθρωπος πιστός. Τα συναισθήματα που έχω για τους ανθρώπους που επιλέγω να βάλω στην ζωή μου είναι βαθιά και αληθινά. Είμαι η «κολώνα». Είμαι εκεί για όλους. Όταν κλαίνε, γελάνε, χαίρονται, όταν πονούν, η χαρά τους χαρά μου. Η θλίψη τους θλίψη μου. Και όμως. Έχω απογοητευτεί πολλές φορές. Πολλές από φιλικές σχέσεις, ερωτικές λίγες… αλλά αυτό που λέμε ήταν «θανατηφόρες».

Δεν στάθηκε πλάι μου κανένας τους όπως θα ήταν αναμενόμενο. Και όσοι το έκαναν, δεν ένιωσαν ούτε την χαρά μου ούτε την θλίψη μου. Απλά στάθηκαν. Και πέρασαν. Και τους άφησα πίσω μου. Μαζεύεις τα κομμάτια και φεύγεις. Γιατί να είναι έτσι όμως?

Το κακό είναι ότι όταν δίνεις ένα κομμάτι από την καρδιά σου, το κόβεις, τους το αφιερώνεις. Είσαι κάποια γραμμάρια λιγότερο. Είναι κάτι που ποτέ δεν θα μπορέσεις να πάρεις πίσω. Είναι άδικο για εκείνους που έρχονται στην ζωή σου και σου αφιερώνονται, όπως και εσύ. Είσαι λειψός. Και πικραμένος. Και δυσκολεύεσαι να τους εμπιστευτείς ξανά. Λυπάσαι. Θα θελες να έχεις περισσότερα.

Το καλό είναι ότι οι άνθρωποι που φεύγουν από την ζωή μας είναι ένδειξη ότι αυτοί δεν ήταν οι σωστοί. Ότι κάποιοι άλλοι περιμένουν να αγαπήσουν εξίσου το ίδιο με εμάς. Να γίνουν φίλοι μας, να γίνουν οι άνθρωποί μας. Και στην τελική, ίσως αυτό που θεωρούσαμε εμείς ιδανικό και ιερό απλά για κάποιους να μην ήταν. 

You Might Also Like

1 comments

  1. Πράγματι, είναι κρίμα όσοι αξίζουν να τους εμπιστευτείς. Και τι γίνεται με άτομα που σε στήριζαν για χρόνια, και δεκαετίες, που έβαζες το χέρι σου στη φωτιά γι'αυτούς, αλλά μετά, όταν τους χρειαζόσουν στις πιο δύσκολές σου στιγμές, για το παιδί σου, σου γυρνούσαν την πλάτη; Ή, ακόμα χειρότερα, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να πέσει στον γκρεμό; Δύσκολο να καταλάβεις ποιοι άνθρωποι αξίζουν και θα αξίζουν για πάντα. Αυτό ακριβώς θέλω να μάθουν και οι κορούλες μου, αλλά δυστυχώς και αυτές τις βλέπω να πέφτουν με τα μούτρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

happy to read message from you

Subscribe