Το μικρό λευκό κοχύλι...

Δευτέρα, Απριλίου 25, 2016


Την προηγούμενη βδομάδα λοιπόν έλαβα ένα βιβλίο που είχα παραγγείλει. Ομολογώ ότι το ανέβαλα συνεχώς να το κάνω. Ήξερα από πριν περίπου ότι το περιεχόμενο είναι "δυνατό"-θλιβερό-ολέθριο-πραγματικό-μια χίμαιρα.... και δεν ήμουν σε θέση να το διαβάσω. Όταν λοιπόν μου το έφεραν έκατσα και το κοίταξα λίγο, το περιεργάστηκα, το ξεφύλλισα, διάβασα για την συγγραφέα, πήρα  δυο βαθιές ανάσες, και έκατσα στον καναπέ. Ένιωσα λες και ακούμπαγα κάτι εύθραυστο, σε ξεγελά η αλήθεια λίγο το παρουσιαστικό του, μικρό, μαύρο, βιβλιαράκι…

Το ολοκλήρωσα μέσα σε 2-3 ώρες με ενδιάμεσα διαλείμματα κοιτώντας το κενό και σκουπίζοντας τα δάκρυα. Ξεκινούσα πάλι ξανά και ξανά και κάθε φορά το βλέμμα μου ξεθόλωνε  όλο και πιο αργά. Τέλειωσα. Πολύ μουδιασμένη και πλέον γνώστρια της ιστορίας ενός μικρού λευκού κοχυλιού.

Μόλις το τέλειωσα πήρα την μητέρα μου τηλέφωνο και της ζήτησα να το διαβάσει. Κάπου μέσα στην ιστορία είχα αναγνωρίσει έστω και λίγο την εικόνα της. Αναγνώρισα εμένα, τα μικρά ματάκια που με κοιτάνε με αγάπη όταν μπαίνω στο σπίτι και τρέχουν και τιτιβίζουν γύρω μου, γνωστά συναισθήματα, την κούραση, την ρουτίνα, τα λάθη. Τα λάθη, τα λάθη, τα λάθη. Θα το δώσω και στον άντρα μου. Πρέπει να το διαβάσει και εκείνος. Είναι πατέρας. Μια κόρη, ένας αδελφός, μια γιαγιά, μια φίλη, ένας πατέρας.... όλοι. Περιγράφει  μια απόγνωση που πρέπει να διαβαστεί. Εξιστορεί κάτι που μπορεί να γίνει μάθημα για όλους...όχι μόνο για μια μάνα. 

Μακάρι να μπορούσα να πάρω τόσες κόπιες από αυτό το μικρό βιβλίο  και να το μοιράσω σε όλες τις μάνες του κόσμου και όχι μόνο. Σε όποια γλώσσα υπάρχει. Να δουν γραμμένο ένα άσχημο μέλλον αν δεν αλλάξουν συνήθειες, τρόπους, αν δεν αγαπήσουν τον εαυτό τους ή τι θα συμβεί αν σταματήσουν να τον αγαπούν, να μην εγκαταλείπει ο ένας τον άλλον. Να θωρακίσουν την οικογένεια τους, τους εαυτούς τους, τα παιδιά τους. Να ζητήσουν βοήθεια αν πρέπει, να μην ντραπούν. Να νιώσουν τυχερές/τυχεροί που αυτή η ιστορία «έτυχε» στην (πραγματική) ηρωίδα του βιβλίου και όχι σε εκείνους! Η ιστορία αυτή δεν σου ζητάει να γίνεις μια τέλεια προσωπικότητα, μαμά, σύζυγος ή κόρη, πατερας. Απλά με τον τρόπο της σου ζητάει να μην αφήσεις τον εαυτό σου, να μην ξεχάσεις τι είναι η αγάπη, να μην παίρνεις τίποτα δεδομένο. Με όποιο τρόπο να βοηθήσεις τον εαυτό σου. 

 Είσαι η κεντρομόλος δύναμη,
 μην εγκαταλείπεις...

Το ίδιο μεσημέρι πήγα να πάρω τον γιο μου από το σχολείο του, περιμένοντας τον να κατέβει κοιτούσα να δω κάτι στον πίνακα αναρτήσεων. Κοντά μου ήρθε και ένα παιδάκι προσπαθώντας να διαβάσει και αυτό κάτι. Δείχνει μια λέξη και κοιτάει την μητέρα του, η οποία μιλάει με άλλες μαμάδες. Την ρωτάει τι γράφει στο σημείο που δείχνει, δεν τον κοιτάει καθόλου και του απαντάει κάτι μουρμουριστά συνεχίζοντας να μιλάει στην παρέα των μαμάδων. Ξαναρωτάει εκείνο και απαντά «σε λίγο», με έντονο ύφος. «Ηλίθια» λέω από μέσα μου  «είσαι ηλίθια»….. Περνώντας από  μπροστά του ενώ έφευγα με τον γιο μου, έσκυψα βιαστικά και του ψιθύρισα την λέξη…  

Πόσο θα ‘θελα να είχε διαβάσει το βιβλίο εκείνη…θα ήταν καλύτερο και από ένα χαστούκι.


  

(Κατερίνα μου η ιστορία με σ υ γ κ λ ό ν ι σ ε, και αυτή η λέξη είναι πολύ-πολύ μικρή. Το περίμενα όμως, διαβάζοντας από άλλες αναρτήσεις, το υποψιαζόμουν. Δεν γράφω τίποτα παραπάνω γιατί η ιστορία πρέπει να διαβαστεί αυτούσια και όχι μέσα από περιλήψεις και αναφορές ) 

You Might Also Like

7 comments

  1. Το διάβασα το βιβλίο και ενιωσα ενα τίποτα. Με άλλαξε και αν καμία φορά κάνω πισογυρίσματα το ξαναπιάνω στα χέρια μου γιατι το έχω πάντα δίπλα μου στο κομοδίνο! Όλες και όλοι πρέπει να το διαβάσουν και αν τους επηρεάσει έστω και στο ελάχιστο σημαίνει ότι ο ανθρωπος μπορει να γίνει λίγο καλύτερος στις σχέσεις του με τα παιδιά του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όσο μπόι του λείπει αυτού του βιβλίου τόσο τεράστια είναι η αξία του!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μαρία.Τι άλλο μένει να σου πω πέρα από ένα μεγάλο ευχαριστώ! Με ξάφνιασες, με συγκίνησες! Το κοχυλάκι είχε ένα στόχο και χαίρομαι που βρήκε αυτό το στόχο μέσα σου...Να είσαι ευτυχισμένη...Σου στέλνω την αγάπη μου και χίλια...χίλια ευχαριστώ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το βιβλίο χτυπάει ακριβώς στο στόχο και σου διαλύει όλα αυτα που είχες ως τώρα δεδομένα, όλα όσα νόμιζες ότι έκανες σωστά... Μακάρι να το διαβάσουν πολλές μαμάδες μηπως και καταλάβουν τι κάνουν στη ζωή και στην ψυχή των παιδιών τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έχω διαβάσει κι άλλες αναρτήσεις φίλων blogger, για το κοχυλάκι της Κατερίνας! Δεν το έχω διαβάσει ακόμα... Μαράκι, σ'ευχαριστώ που μου υπενθύμισες ότι πρέπει να το κάνω άμεσα! Με ανατρίχιασες...μόνο αυτό! φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πρεπει να το πιασω στα χερια μου! Πρεπει να το διαβασω! Πρεπει να το βρω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

happy to read message from you

Subscribe